چهارشنبه ۰۴ اردیبهشت ۹۸ ۱۰:۵۳ ۳۸۵ بازديد
علت قطع تخم گذاری مرغ
تولید تخم یک پدیده جالب توجهی میباشد . پولت مرغ تخمگذار در 20-18 هفتگی تخمگذاری را استارت می کند و در حدود 35 هفتگی به نقطع ی عطف تخمگذاری می برسد که در این هنگام اندازه تخمگذاری بیش از 90 درصد می باشد(9 تخم در 10 روز به ازای هر مرغ یا 9 تخم در یک روز به ازای 10 مرغ) . پیک تخمگذاری در حدود 10 هفته ارتفاع می کشد و پس از آن ایجاد تخم به تدریج کاهش می یابد .
ایجاد تخم یک پدیده جذاب توجهی می باشد . پولت مرغ تخمگذار در 20-18 هفتگی تخمگذاری را استارت می نماید و در حدود 35 هفتگی به اوج تخمگذاری می برسد که در این هنگام اندازه تخمگذاری بیش از 90 درصد می باشد(9 تخم در 10 روز به ازای هر مرغ یا این که 9 تخم در یک روز به ازای 10 مرغ) . پیک تخمگذاری در حدود 10 هفته طول می کشد و پس از آن تولید تخم به تدریج کاهش می یابد .
یک مرغ مالامال ساخت در هر سال حدود 10 برابر وزن بدنش تخم می گذارد میانگین تعداد تخم در مرغ نژاد لگهورن سفید تجاری حدود 265 عدد در هر سال است البته نژادهای دیگر در مقایسه با آن تخم کمتری می گذارند و در عمده مواقع مرغهای بومی پرورشی از نظر تولید تخم پتانسیل زیر تری دارند .
در یک مرغ تخمگذاری به عوارض متعددی انقطاع می گردد محرکهای فرنگی و داخلی سطح ها هورمونی بدن مرغ را پایین تاثیر قرار می دهند که سبب ساز تغییر و تحول موقعیت قاضی بر اندامهای تخمگذاری (تخمدان و اویدوکت ) می شود که این تغییرات منجر کاهش و یا توقف ساخت تخم می گردند . کاهش ارتفاع روز ، بیماری، کرچی ، تغذیه نا مناسب و استرس از گزاره عمده ترین عواملی هستند که بر ایجاد تخم اثر می گذارند . ولی در حالت ایده آل هم تولید تخم هر مرغ به تدریج کاهش یافته و نهایتاً متوقف می گردد .
ماشین جوجه کشی
کاهش
ارتفاع روز از اوایل تیرماه هر سال روز ها آغاز به کوتاه شدن می نمایند و مجددا از اوایل دی ماه هر سال بلندتر می شوند . ارتفاع روز از حدود 16 ساعت در اوایل فصلتابستان به حدود 8 ساعت در اوایل فصلزمستان میرسد این تغییر تحول در طول روز منجر تولک رفتن و قطع تخمگذاری می گردد که ممکن می باشد یک سری ماه طول بکشد . برای خودداری از کاهش تولید در اثر تغییر در ارتفاع روز به نوردهی مصنوعی نیاز میباشد . برای حفظ تولید، ارتفاع روز باید افزایش یابد و یا اینکه بیش از 12 ساعت به ازای هر روز ثابت بماند(مثلا 14 تا 16 ساعت در روز) . نور و روشنایی زمینه نیاز باید طوری باشد که بتوان خبرنامه خواند البته مدل مبداء نوردهی دارای اهمیت نمیباشد . می بایست دقت داشت که در شرای یک برنامه نوردهی شروع گردد می بایست ادامه یابد و قطع نوروروشنایی چه بسا به بازه زمانی یک روز نیز میتواند اثر منفی بر ساخت داشته باشد و خوب تر هست که از یک زمانسنج ارزان قیمت برای کنترل برنامه نوری به کارگیری گردد .
تولک
تولک رفتن یک مرحله فیزیولوژیکی طبیعی میباشد که به مرغ اذن می دهد تا پرهای کهنه و دیرین خود را جایگزین کند و اویدوکت را که اندام ساخت تخم میباشد تجدید بنا کرده و مجددا برنا نماید . زمانی که تولک روی می دهد مرغ اکثر انرژی خود را صرف رویش پرها کرده و تنها اندازه اندکی از آن را برای ساخت تخم مصرف می نماید .
تولک ارگانیک یک پدیده فصلی هست که با تغییر در طول روز رابطه داراست . پرریزی در پرنده ها اهلی در هر هنگامی می تواند روی دهد(بخصوص درصورتیکه مرغ در معرض بعضا استرسها قرار گیرد) . پرریزی پر سرعت در تمام گله معمولا فیض حادثه ها استرس زای دور از شوخی مانند فقدان آب و غذا و یا مشکلها ناشی از برنامه های نوردهی است . گاهی با یک برنامه نوری مختص تولک اتفاق می افتد در وقتی که تولک در بازه زمانی روزهای بلند واقعه می افتد پرریزی غالبا ناتمام می ماند در این حالت ممکن میباشد که مرغ هیچ وقت به ساخت ایده آل خویش بر نگردد برای رفع این ایراد خوبتر است که اذن دهیم تا مرغ در ارتفاع دومین زمستان به تولک برود . که با خاموش کردن نوروروشنایی به بازه 6 هفته در زمستان این فعالیت حادثه می افتد . که مرغ کاملاً پرریزی می کند و آنگاه با قرار دادن در قوانینی با طول روز بلند مجدداً تولید را از سر می گیرد .
تذکر: در تولک رفتن پرها بصورت منطقه ای یا این که تکه تکه نمی ریزد و در شرای چنین حالتی مشاهده شود به احتمال مضاعف نتیجه نوک زدن طیور می باشد .
کرچی
کرچی یک استعداد ارگانیک می باشد که مرغ روی تخم ها نشسته و جوجه ها را تفریخ می نماید . اکثر مرغ ها بالاخره کرچ می شوند بعضی نژادها بخش اعظم از دیگر نژادها کرچ می شوند و در بعضی نژادها این کار به ندرت اتفاق می افتد (کوشین و سیلکی رکورددار کرچی میباشند اما لگهورن به ندرت کرچ می شود) . زمانی که یک مرغ کرچ میشود تغییرات هورمنی موجب جدا تخمگذاری میشود . کی از دست اندرکاران حساس مؤثر بر کرچی معمولا جمع شدن تخم در لانه است، اما بعضی مرغ ها بدون وجود تخم در لانه نیز کرچ میگردند . برای کاهش کرچی، می بایست تخم ها هر روزه از آشیانه عده شده و محل آن ها صاف شود . در صورتیکه یک مرغ مایل باشد که مقطع طولانی در لانه بماند باید بمدت یک سری روز از آشیانه رانده شود در این چهره پس از یک زمان زمانی، خلق کرچی نقطه پایان یافته و مرغ به موقعیت ساخت تخم برمیگردد .
سالمی
گله مشکلها بیماری هر از گهگاه در تمام گله ها بروز می نماید . در بعضا مواقع، کاهش تولید تخم از اولی علامت های پیدایش نقص میباشد . بقیه علایم دربرگیرنده کسلی ، عدم کار ، لنگش ، سرفه ، بیحالی و در نهایت مرگ می باشد . بعضا مرگ و میرها، ارگانیک است ولی در حالتی که چندین پرنده علایم مشابهی را نشان دهند بایستی جهت اطمینان از دسته بیماری از متخصصین طیور و یا این که آزمایشگاهای تشخیصی امداد گرفت .
سن
تمام مرغها آخر و عاقبت ایجاد تخم را قطع می نمایند . معمولاً مرغها تا 3-2 سالگی به ایجاد ادامه میدهند تا اینکه استارت به کاهش ساخت نموده و نهایتاً تولید تخم را جدا می کنند . تولک رفتن مکرر و طولانی می شود و بعضی معضلات فیزیکی در تخمدان و اویدوکت روی می دهد . گذشته از این مساله زمانی یک مرغ مالامال ساخت به زمان 3 سال تخمگذاری می نماید ممکن میباشد که بیش از 30 برابر وزن بدنش تخم بگذارد . در بعضی وضعیت اویدکت توان خویش را در عبور تخم از دست میدهد و یک یا این که چند تخم در اویدوکت به تله می افتد که این حالت از تخم افتادن نامیده می شود . در موردها دیگر مرغ تولید زرده ای می کند که توسط اویدکت توده آوری نمی شودو در محوطه بطنی بدن باقی می ماند . که پیدایش این موقعیت برای درصد پایینی از زرده ها، طبیعی میباشد و مرغ می تواند به سادگی آنها را مجدداً جذب بدن نماید اما زمانی که این عارضه هر روز واقعه بیافتد مرغ به تخمگذار بطنی دارای شهرت می شود .
گاهاً مرغ های کهن سال خیس تخمهای بزرگتر و یا تخمهای دو زرده می گذارند در این مورد اویدوکت که تنها در هنگام گذاشتن تخم گشاد می شود ممکن هست که به وضعیت ارگانیک خود و به باطن بدن مرغ بر نگردد و اویدوکت گشاد شده در بیرون از بدن نمایان باشد که این حالت بنام پرولاپس مجاری تخم شناخته می شود و یک موضوع جالبی برای مرغهای گله جهت نوک زدن خواهد بود . چنین مرغی باید فوراً از گله حذف شود . در هر یک از مورد ها فوق الذکر تخمگذاری قطع شده و سالم مرغ به خطر می افتد . بدین ترتیب خوب تر است این مرغها از گله حذف شوند .
تغذیه
نامناسب جور و میزان جیره غذایی جهت حفظ حداکثر ساخت تخم اهمیت متعددی دارااست . جیره غذایی جوجه ها بایستی بر حسب احتیاجاتشان بالانس گردد . هر گونه تکمیل کننده سازی با ضایعات غذایی یا پسمانده های باغات و . . . ممکن می باشد موجب بهم تناول کردن تعادل جیره غذایی می گردد . برای کسب حداکثر ایجاد تخم، مرغهای تخمگذار بایستی تخمگذاری را بصورت مصرف ازروی اختیار تغذیه نمایند و علاوه بر آن باید به اندازه کافی پوسته صدف در ظروف جدا ای در اختیار آنها قرار داده شود .
تذکر: هیچ زمان نباید از جیره های آغازین و یا رشدی برای مرغهای تخمگذار استعمال شود زیرا مواد مغذی این جیره ها متفاوت میباشد که سبب کاهش ایجاد می گردد . استعمال از جیره های آغازین سبب ساز بهم تناول کردن ترکیبات داخل تخم مرغ خواهد شد .
استرس
ساخت تخم در مرغها در راستی کار تولیدمثلی آنهاست وقتی که یک مرغ در معرض استرس قرار می گیرد با جدا تخمگذاری به این حالت جواب می دهد . حمل و نقل، دستکاری، حرارت بیش از حد، تولید وحشت و قطع طعام وآب استرسهایی میباشند که در نهایت تولید تخم را زیر تاثیر قرار می دهند . حفاظت از عامل ها خارجی و شکارچیان، تمیز و خوب مراقبت کردن سالنهای رشد طیور ، تهویه کافی در سالنهای بسته، دسترسی دایم به خوراک و آب و . . . موجب کاهش استرس شده و به حفظ تولید بالای تخم امداد می کند . حفظ طیور در موقعیت مناسب بهداشتی و رئیس عالی در گله موجب افزایش ساخت تخم شده و تخمهایی با کیفیت بالا و بازارپسندی مناسب را برای افراد خانواده و مشتری به ارمغان خواهد آورد .
تولید تخم یک پدیده جالب توجهی میباشد . پولت مرغ تخمگذار در 20-18 هفتگی تخمگذاری را استارت می کند و در حدود 35 هفتگی به نقطع ی عطف تخمگذاری می برسد که در این هنگام اندازه تخمگذاری بیش از 90 درصد می باشد(9 تخم در 10 روز به ازای هر مرغ یا 9 تخم در یک روز به ازای 10 مرغ) . پیک تخمگذاری در حدود 10 هفته ارتفاع می کشد و پس از آن ایجاد تخم به تدریج کاهش می یابد .
ایجاد تخم یک پدیده جذاب توجهی می باشد . پولت مرغ تخمگذار در 20-18 هفتگی تخمگذاری را استارت می نماید و در حدود 35 هفتگی به اوج تخمگذاری می برسد که در این هنگام اندازه تخمگذاری بیش از 90 درصد می باشد(9 تخم در 10 روز به ازای هر مرغ یا این که 9 تخم در یک روز به ازای 10 مرغ) . پیک تخمگذاری در حدود 10 هفته طول می کشد و پس از آن تولید تخم به تدریج کاهش می یابد .
یک مرغ مالامال ساخت در هر سال حدود 10 برابر وزن بدنش تخم می گذارد میانگین تعداد تخم در مرغ نژاد لگهورن سفید تجاری حدود 265 عدد در هر سال است البته نژادهای دیگر در مقایسه با آن تخم کمتری می گذارند و در عمده مواقع مرغهای بومی پرورشی از نظر تولید تخم پتانسیل زیر تری دارند .
در یک مرغ تخمگذاری به عوارض متعددی انقطاع می گردد محرکهای فرنگی و داخلی سطح ها هورمونی بدن مرغ را پایین تاثیر قرار می دهند که سبب ساز تغییر و تحول موقعیت قاضی بر اندامهای تخمگذاری (تخمدان و اویدوکت ) می شود که این تغییرات منجر کاهش و یا توقف ساخت تخم می گردند . کاهش ارتفاع روز ، بیماری، کرچی ، تغذیه نا مناسب و استرس از گزاره عمده ترین عواملی هستند که بر ایجاد تخم اثر می گذارند . ولی در حالت ایده آل هم تولید تخم هر مرغ به تدریج کاهش یافته و نهایتاً متوقف می گردد .
ماشین جوجه کشی
کاهش
ارتفاع روز از اوایل تیرماه هر سال روز ها آغاز به کوتاه شدن می نمایند و مجددا از اوایل دی ماه هر سال بلندتر می شوند . ارتفاع روز از حدود 16 ساعت در اوایل فصلتابستان به حدود 8 ساعت در اوایل فصلزمستان میرسد این تغییر تحول در طول روز منجر تولک رفتن و قطع تخمگذاری می گردد که ممکن می باشد یک سری ماه طول بکشد . برای خودداری از کاهش تولید در اثر تغییر در ارتفاع روز به نوردهی مصنوعی نیاز میباشد . برای حفظ تولید، ارتفاع روز باید افزایش یابد و یا اینکه بیش از 12 ساعت به ازای هر روز ثابت بماند(مثلا 14 تا 16 ساعت در روز) . نور و روشنایی زمینه نیاز باید طوری باشد که بتوان خبرنامه خواند البته مدل مبداء نوردهی دارای اهمیت نمیباشد . می بایست دقت داشت که در شرای یک برنامه نوردهی شروع گردد می بایست ادامه یابد و قطع نوروروشنایی چه بسا به بازه زمانی یک روز نیز میتواند اثر منفی بر ساخت داشته باشد و خوب تر هست که از یک زمانسنج ارزان قیمت برای کنترل برنامه نوری به کارگیری گردد .
تولک
تولک رفتن یک مرحله فیزیولوژیکی طبیعی میباشد که به مرغ اذن می دهد تا پرهای کهنه و دیرین خود را جایگزین کند و اویدوکت را که اندام ساخت تخم میباشد تجدید بنا کرده و مجددا برنا نماید . زمانی که تولک روی می دهد مرغ اکثر انرژی خود را صرف رویش پرها کرده و تنها اندازه اندکی از آن را برای ساخت تخم مصرف می نماید .
تولک ارگانیک یک پدیده فصلی هست که با تغییر در طول روز رابطه داراست . پرریزی در پرنده ها اهلی در هر هنگامی می تواند روی دهد(بخصوص درصورتیکه مرغ در معرض بعضا استرسها قرار گیرد) . پرریزی پر سرعت در تمام گله معمولا فیض حادثه ها استرس زای دور از شوخی مانند فقدان آب و غذا و یا مشکلها ناشی از برنامه های نوردهی است . گاهی با یک برنامه نوری مختص تولک اتفاق می افتد در وقتی که تولک در بازه زمانی روزهای بلند واقعه می افتد پرریزی غالبا ناتمام می ماند در این حالت ممکن میباشد که مرغ هیچ وقت به ساخت ایده آل خویش بر نگردد برای رفع این ایراد خوبتر است که اذن دهیم تا مرغ در ارتفاع دومین زمستان به تولک برود . که با خاموش کردن نوروروشنایی به بازه 6 هفته در زمستان این فعالیت حادثه می افتد . که مرغ کاملاً پرریزی می کند و آنگاه با قرار دادن در قوانینی با طول روز بلند مجدداً تولید را از سر می گیرد .
تذکر: در تولک رفتن پرها بصورت منطقه ای یا این که تکه تکه نمی ریزد و در شرای چنین حالتی مشاهده شود به احتمال مضاعف نتیجه نوک زدن طیور می باشد .
کرچی
کرچی یک استعداد ارگانیک می باشد که مرغ روی تخم ها نشسته و جوجه ها را تفریخ می نماید . اکثر مرغ ها بالاخره کرچ می شوند بعضی نژادها بخش اعظم از دیگر نژادها کرچ می شوند و در بعضی نژادها این کار به ندرت اتفاق می افتد (کوشین و سیلکی رکورددار کرچی میباشند اما لگهورن به ندرت کرچ می شود) . زمانی که یک مرغ کرچ میشود تغییرات هورمنی موجب جدا تخمگذاری میشود . کی از دست اندرکاران حساس مؤثر بر کرچی معمولا جمع شدن تخم در لانه است، اما بعضی مرغ ها بدون وجود تخم در لانه نیز کرچ میگردند . برای کاهش کرچی، می بایست تخم ها هر روزه از آشیانه عده شده و محل آن ها صاف شود . در صورتیکه یک مرغ مایل باشد که مقطع طولانی در لانه بماند باید بمدت یک سری روز از آشیانه رانده شود در این چهره پس از یک زمان زمانی، خلق کرچی نقطه پایان یافته و مرغ به موقعیت ساخت تخم برمیگردد .
سالمی
گله مشکلها بیماری هر از گهگاه در تمام گله ها بروز می نماید . در بعضا مواقع، کاهش تولید تخم از اولی علامت های پیدایش نقص میباشد . بقیه علایم دربرگیرنده کسلی ، عدم کار ، لنگش ، سرفه ، بیحالی و در نهایت مرگ می باشد . بعضا مرگ و میرها، ارگانیک است ولی در حالتی که چندین پرنده علایم مشابهی را نشان دهند بایستی جهت اطمینان از دسته بیماری از متخصصین طیور و یا این که آزمایشگاهای تشخیصی امداد گرفت .
سن
تمام مرغها آخر و عاقبت ایجاد تخم را قطع می نمایند . معمولاً مرغها تا 3-2 سالگی به ایجاد ادامه میدهند تا اینکه استارت به کاهش ساخت نموده و نهایتاً تولید تخم را جدا می کنند . تولک رفتن مکرر و طولانی می شود و بعضی معضلات فیزیکی در تخمدان و اویدوکت روی می دهد . گذشته از این مساله زمانی یک مرغ مالامال ساخت به زمان 3 سال تخمگذاری می نماید ممکن میباشد که بیش از 30 برابر وزن بدنش تخم بگذارد . در بعضی وضعیت اویدکت توان خویش را در عبور تخم از دست میدهد و یک یا این که چند تخم در اویدوکت به تله می افتد که این حالت از تخم افتادن نامیده می شود . در موردها دیگر مرغ تولید زرده ای می کند که توسط اویدکت توده آوری نمی شودو در محوطه بطنی بدن باقی می ماند . که پیدایش این موقعیت برای درصد پایینی از زرده ها، طبیعی میباشد و مرغ می تواند به سادگی آنها را مجدداً جذب بدن نماید اما زمانی که این عارضه هر روز واقعه بیافتد مرغ به تخمگذار بطنی دارای شهرت می شود .
گاهاً مرغ های کهن سال خیس تخمهای بزرگتر و یا تخمهای دو زرده می گذارند در این مورد اویدوکت که تنها در هنگام گذاشتن تخم گشاد می شود ممکن هست که به وضعیت ارگانیک خود و به باطن بدن مرغ بر نگردد و اویدوکت گشاد شده در بیرون از بدن نمایان باشد که این حالت بنام پرولاپس مجاری تخم شناخته می شود و یک موضوع جالبی برای مرغهای گله جهت نوک زدن خواهد بود . چنین مرغی باید فوراً از گله حذف شود . در هر یک از مورد ها فوق الذکر تخمگذاری قطع شده و سالم مرغ به خطر می افتد . بدین ترتیب خوب تر است این مرغها از گله حذف شوند .
تغذیه
نامناسب جور و میزان جیره غذایی جهت حفظ حداکثر ساخت تخم اهمیت متعددی دارااست . جیره غذایی جوجه ها بایستی بر حسب احتیاجاتشان بالانس گردد . هر گونه تکمیل کننده سازی با ضایعات غذایی یا پسمانده های باغات و . . . ممکن می باشد موجب بهم تناول کردن تعادل جیره غذایی می گردد . برای کسب حداکثر ایجاد تخم، مرغهای تخمگذار بایستی تخمگذاری را بصورت مصرف ازروی اختیار تغذیه نمایند و علاوه بر آن باید به اندازه کافی پوسته صدف در ظروف جدا ای در اختیار آنها قرار داده شود .
تذکر: هیچ زمان نباید از جیره های آغازین و یا رشدی برای مرغهای تخمگذار استعمال شود زیرا مواد مغذی این جیره ها متفاوت میباشد که سبب کاهش ایجاد می گردد . استعمال از جیره های آغازین سبب ساز بهم تناول کردن ترکیبات داخل تخم مرغ خواهد شد .
استرس
ساخت تخم در مرغها در راستی کار تولیدمثلی آنهاست وقتی که یک مرغ در معرض استرس قرار می گیرد با جدا تخمگذاری به این حالت جواب می دهد . حمل و نقل، دستکاری، حرارت بیش از حد، تولید وحشت و قطع طعام وآب استرسهایی میباشند که در نهایت تولید تخم را زیر تاثیر قرار می دهند . حفاظت از عامل ها خارجی و شکارچیان، تمیز و خوب مراقبت کردن سالنهای رشد طیور ، تهویه کافی در سالنهای بسته، دسترسی دایم به خوراک و آب و . . . موجب کاهش استرس شده و به حفظ تولید بالای تخم امداد می کند . حفظ طیور در موقعیت مناسب بهداشتی و رئیس عالی در گله موجب افزایش ساخت تخم شده و تخمهایی با کیفیت بالا و بازارپسندی مناسب را برای افراد خانواده و مشتری به ارمغان خواهد آورد .
- ۰ ۰
- ۰ نظر